۱۳۹۴ آذر ۲۳, دوشنبه

اشنایی با عمل اسکروتوپلاستی (ساختن کیسه بیضه و قرار دادن پروتز بیضه)

اشنایی با عمل اسکروتوپلاستی (ساختن کیسه بیضه و قرار دادن پروتز بیضه)

قرار دادن پروتز بیضه و ساختن کیسه بیضه را عمل اسکروتوپلاستی می نامند که یکی ازعمل های بازسازی و ساخت الت تناسلی درترنس مردها به شمار میروند و به چندین روش مختلف قابل انجام است. 

روش اول: قرار دادن چربی به جای پروتز بیضه است. مناطق اهدا کننده چربی شامل شکم، ران پا و گاهی چربی مونس در بالای الت تناسلی است. در این روش چربی منطقه اهداکننده برداشته شده و درون لبه های فرج قرار میگیرد. متاسفانه در این روش اندازه و تقارن بیضه ها یکی نیست و از لحاظ ظاهری و زیبایی بسیار نامناسب و غیر قابل قبول است و به ندرت از این روش استفاده میشود.

روش دوم: قرار دادن پروتز بیضه در بین لبه های بزرگ فرج است که متاسفانه باعث ایجاد دشواری و ناراحتی در هنگام نشستن (برروی پروتز بیضه می نشینید)، دوچرخه سواری و برخی فعالیتهای ورزشی میشود و از لحاظ زیبایی و ظاهری نامناسب میباشد

روش سوم: قرار دادن پروتز بیضه از بالای لبه ها توسط برش چند سانتی متری در دوطرف و سپس دوختن دهانه فرج بهم. از لحاظ زیبایی و ظاهری خوب و مناسب است.

روش چهارم: ساختن کیسه بیضه از طریق برش، چرخش لبه ها و پوست به طرف بالا و دوختن بهم است. نام این تکنیک نووال اسکروتوپلاستی novel scrotoplasty است که به صورت V-Y نیز نوشته میشود. در این روش ابتدا کیسه بیضه ساخته میشود و بعد از شش ماه، پروتز بیضه درون ان قرارمیگیرد. این روش از لحاظ زیبایی ایده ال ترین تکنیک است و ظاهرمردانه تری نسبت به روش های دیگر دارد. زیرا کیسه بیضه به صورت اویزان و در مقابل پاها، بالا و روبه رو قرر میگیرد. 

نکات مهم:
ساخت کیسه بیضه یا قرار دادن پروتر بیضه در یک یا دو مرجله جراحی بسته به تکنیک انتخابی و ترجیحات شخصی قابل انجام است. 

به طورکلی پروتز بیضه دایمی است و نیازی به تعویض ندارد، مگراینکه دچار عارضه جانبی شوید
عمل اسکروتوپلاستی (ساختن کیسه بیضه و قرار دادن پروتز بیضه) یک جراجی مستقل میباشد که برای انجام ان نیازی به تخلیه رحم و تخمدان نیست. این روش بدون انجام عمل واژینکتومی ( تخلیه واژن و دوختن دهانه واژن بهم) نیز قابل انجام است. عمل اسکروتوپلاستی را میتوان همزمان با عمل فالوپلاستی و متودئوپلاستی نیز انجام داد و یا در هر زمان که مایلید به عنوان یک جراحی مستقل انجام دهید.

امروزه سه نوع اصلي پروتز بيضه وجود دارند:

پروتزهائي که توسط کارخانه Mentor ساخته شده و محتوي آنها سرم فيزيولوژي (سرم نمکی یا سالین) saline-filled است. يعني جراح در حين عمل جراحي آنرا با سرم فيزيولوژي پر مي کند. اين نوع تنها نوعي است که توسط سازمان غذا و داروي آمريکا (FDA) مورد تائيد قرار گرفته است.

نوع دوم از جنس سيليکون است و توسط کارخانه Silimed ساخته شده است.

نوع سوم
پروتزهاي جامد نرم هستند که توسط کارخانه Mentor ساخته شده و براي مصرف در اروپا مورد تائيد قرار گرفته اند.

پروتزهاي بيضه در 5 اندازه ارائه مي شوند:

خيلي کوچک، ابعاد 5/2 در 3/3 سانتيمتر، حجم 8/10 ميلي ليتر
کوچک، ابعاد 8/2 در 6/3 سانتيمتر، حجم 8/14 ميلي ليتر
متوسط، ابعاد 4/3 در 9/3 سانتيمتر، حجم 4/24 ميلي ليتر
بزرگ، ابعاد 9/3 در 5/4 سانتيمتر، حجم 8/34 ميلي ليتر
خيلي بزرگ، ابعاد 4 در 5 سانتيمتر، حجم 1/42 ميلي ليتر


با توجه به اینکه سایز پزوتز بیضه براساس سایز لبه های فرج توسط پزشک انتخاب میشود. برای افرادی که مایل هستند سایز بزرگتر پروتز و کیسه بیضه داشته باشند چندین راهکار وجود دارد:
اگر براساس سایز لبه های فرجتان پزشک سایز کوچک پروتز بیضه را قرار داد شما میتوانید بعد از شش ماه (بدلیل جا بازشدن) پروتز بیضه سایز کوچک را خارج کرده و پروتز بیضه سایز بزرگتر را قرار دهید.

روش دیگر قرار دادن اکسپاندرexpander درون لبه های فرج و یا کیسه بیضه میباشد که باعث انبساط و جاباز شدن در کیسه یا لبه های فرج میشود و بعد از شش ماه جراج اکسپاندر را خارج کرده و پروتز بیضه سایز بزرگ را قرار میدهد.

جراحی اسکروتوپلاستی نیاز به تجربه و مهارت خاصی دارد و حین جراحی باید فوق العاده مراقب بود که آلودگی اتفاق نیفتد. باید حداکثر مراقبت را نمود که عفونت اتفاق نیفتد چون اگر پروتز بیضه عفونی شود باید آنرا خارج کرد.در گذاشتن هر نوع پروتز باید بهترین نوع آن انتخاب شود تا از میزان عوارض کاسته شود.



براساس مطالعات بالیتی صورت گرفته در امریکا:

تنها دو درصد احتمال پس زدن پروتزبیضه توسط بدن وجود دارد که در این حالت توسط عمل جراحی پروتز بیضه خارج شده و بعد از شش ماه مجداد عمل گذاشتن پروتز بیضه انجام میشود.
کمتر از دو درصد احتمال نیاز به جراحی مجدد است.
سه درصد احتمال تورم کیسه بیضه وجود دارد.
پنج درصد احتمال الرژِی به پروتز بیضه وجود دارد.
یک درصد احتمال هماتوم است.(وقتی خونریزی در محیط بسته اتفاق می‌افتد و خون بیرون نیاید اصطلاحاً به آن هماتوم می‌گویند)
یک درصد احتمال بی حسی، کلوئید(گوشت اضافه) و جابه جایی خفیف بیضه وجود دارد.

براساس مطالعات و یافته های صورت گرفته پروتز بیضه از جنس سرم نمکی یا سالین saline-filled ایمن ترین و قابل تحملترین نوع پروتز برای بدن میباشد.


پروتز بیضه ساخته شده از جنس های  مختلف از سال 1941 هفتادو پنج سال پیش تا به امروز درحال استفاده میباشد.
تمام پروتزها پوششی از جنس سیلیکون سخت دارند. اما ممکن است داخل این پوشش از سرم نمکی (سالین) یا ژل سیلیکون پر شده باشد و نوع دیگری که داخلشان هم سرم نمکی و هم ژل سیلیکونی وجود دارد.

امروزه رایجترین نوع و جنس پروتز سیلیکون میباشد. با این حال در ایالت متحده امریکا، بدلیل تئوری خطرات سلامتی از پروتزبیضه با جنس، سیلیکون استفاده نمی شود و به جای ان از پروتز سرم (نمکی یا سالین) فيزيولوژي saline-filled prostheses استفاده میشود. که تنها نوع پروتزی است که توسط سازمان غذا و داروي آمريکا (FDA) مورد تائيد قرار گرفته است.

ترس و نگرانی استفاده طولانی مدت از پروتزسیلیکون شامل بیماریهای خود ایمنی، بافت همبند و سرطان زا می باشد که هنوز به اثبات نرسیده است میباشد.







هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر